Herdenkingsdienst

 

Herdenkingsdienst in de nieuwe kerk te Huizen

De herdenkingsdienst op 21 maart in de nieuwe kerk ter nagedachtenis van 60 Jaar Molukkers in Huizen werd massaal bezocht door ca. 300 personen.

De dienst werd geleid door DS. R. Haulussy woonachtig in Lunteren. Tevens is zij predikant in Lunteren en Leerdam. Haar jeug heeft zij in Huizen doorgebracht, is in de Molukse kerk van het voormalig Kamp Almere gedoopt. Haar moeder woont nog in Huizen.

Thema van de dienst:
“Vasthouden aan God die met ons meegaat de tijd door het verleden benoemen middels de herinneringen mede van anderen kijken naar het heden op een moment van vandaag bij elkaar zijn en een uitdaging zien voor de toekomst een eenheid vormen met Gods hulp die uitdaging aangaan.”

Herdenkingdienst01

De Molukse gemeenschap in Huizen telt drie kerkgenootschappen. Het werd dan ook een bijzondere herdenkingsdienst. Dit was voor het eerst sinds 1992 dat deze drie kerkgenootschappen gezamenlijk een dienst hielden.Tijdens de dienst werd door een koor van deze drie kerken gezongen.

Aan het eind van de dienst werden 140 kaarsen ontstoken voor alle overledenen uit de Molukse gemeenschap vanaf 1951 tot nu toe. Dit werd gedaan onder begeleiding met slagen op de tifa.(Moluks tradionele trommel)

Tijdens de kerkdienst las Iette Papilaja een door haar geschreven gedicht voor:

Ode aan 60 jaar Molukkers
Ze waren jong en zochten werk
Sommigen hadden kinderen en allen bezochten trouw de kerk
Stoere mannen uit kleine dorpjes
Knappe vrouwen, hun haren in parmantige knotjes
Ze gingen in dienst bij het Nederlandse leger
Gehoorzame dienders, zeer integer
Goede verdiensten en een prachtige uniform
Lange trainingen, hun lichaam strak in vorm
Ze moesten vluchten uit de Gordel van Smaragd
En werden per boot naar Nederland gebracht
Bij aankomst tekenden zij een document
Hiermee werd hun verblijf in Nederland permanent
Ze werden ondergebracht in werk- en concentratiekampen
Houten keten met afschuwelijke TL-lampen
De nieuwe bewoners van kamp Almère
Een drassig terrein, een soap vol misère
De verveling en heimee sloeg toe
Koffers bleven ingepakt maar erover klagen was taboe
Ze probeerden een leven op te bouwen
Maar eigenlijk bleven ze hun hele leven rouwen
Om het gemis van de prachtige natuur en het witte zand
En steeds maar de vraag: waarom zo laag gestrand?
Ze hebben ons groot gebracht met een dosis verdraagzaamheid
Prachtige verhalen en ons gecoacht tot bekwaamheid
We zijn hier vandaag bijeen om hun te gedenken
Opdat wij ze eer en respect kunnen schenken
Ze zijn onze kompas, ze leiden ons waarheen we gaan
Hun bloed stroomt door onze aderen en doet ons bestaan
Integratie bracht hun naar Stad en Lande
Zogenaamd een humaan project, nog een schande
Op de oude en nieuwe begraafplaats zien we bij dageraad
Bewijs van een superieur optreden, eigenlijk een misdaad
Onder de sneeuw een Molukse graf
Van dit beeld komen we niet meer af
Mijn cynisme, is tevens een soort eerbetoon
Want zij vonden alles maar héél gewoon
Zij klaagden niet en droegen hun lot met verheven hoofd
En één ding heb ik mijzelf beloofd
Hún verhaal moet worden doorverteld
En niet verloren gaan onder materialistisch geweld
Vandaag zijn we prachtig gekleed, traditioneel
Maar onze houding is droevig en emotioneel
Eerst heette het integratie
We kennen nu al een 6e generatie
Al dragen sommigen anders klinkende achternamen
Zij weten waar hun grootouders vandaan kwamen
Hollands welvaart, slim en met donker haar
Dit alles in alweer 60 jaar
Ik zal trouw zijn aan mijn afkomst, hún verhaal
En dat doe ik graag met gepast kabaal
De mannen en vrouwen, onze helden
Sommigen nog in leven maar helaas zonder erespelden
Aan alle lieve papa’s en mama’s uit respect een diepe buiging
Aan alle nazaten, volbloed of uit een kruising
Je draagt hún Molukse hart
Waarheen je ook gaat of staat
Wat je ook uit jouw leven maakt.
Je draagt hún verhaal, hún hart voor altijd in jouw hart!

Voor meer informatie: info@60jaarmolukkershuizen.com